Takip

Facebook Sayfamız

Blogger tarafından desteklenmektedir.

İletişim Formu

Ad

E-posta *

Mesaj *

29 Aralık 2014 Pazartesi
Yemyeşil gözlerini dalga dalga saclarını mis kokunu '' kızım '' diyişini hiç bir zaman görmedim ,koklamadım ,duymadım ama sen benim Biliyor . Sarılmasak da hiç, sen aslında en çok sarıldığımsın. Ben senin işten geleceğin saatleri değil öteki dünyadaki hayatımızda buluşmayı bekliyorum. Umudumu kaybetmiyorum. Senin yokluğunda sevmenin sadece görmek, dokunmak, duymak, hissetmek , karşılık beklemek olmadığını anladım. Ben hayata gözlerimi, senin kaybettiğim gün açsam da inan senle büyümüş kadar seni çok seviyorum, özlüyorum, kelimeler kifayetsiz kelimeler ölüm kadar soğuk sensizlikte tek içimi ısıtan sana olan sevgim ve umudum.... Bir Baba bana göre ailenin soğukta sobası ,güneşte gölgesi , karanlıkta ışığı yolunu kaybettiği yerde pusulası, gücü , kuvveti, bır evin dört duvarı mutluluğu umudu yarını her şeyi ... Ömrümden 1 sene daha gitti bugün senin yokluğunun 20. senesi Babam. Sen öldüğünde yaşamaz dedikleri kızın 20 senedir senin yokluğunda yaşamını sürdürüyor. Ben sana hiç doyamadım Baba. Senin kucağında hiç olamadım. Herkes kızına '' Prensesim'' diyor ya sen demesen de olurdu Baba yeter ki olsaydın da. Bazen diyorum kızsaydı bağırsaydı sonra barışırdık nasılsa, kızgın olsa da yüzünü bir kere görseydim. Ben soğuktan değilde en çok bir Babayla kızın sarıldığını gördüğümde üşüyorum, ben sana hiç sarılamadım Baba. Hele ki bazen kendimi o kadar eksik hissediyorum ki ...Yokluğunda en zor geçen zamanlar sana İhtiyacım Varken Yoksun hergün senin Özleminle.Sana muhtaç bir yanımız buruk yaşamak çok zor yetmıyor bazen bir çok insanın sıcaklığı yetmıyor sadece yanımda Olsan Öylece O Bile Yetıcekmiş Gibi Seni Arıyorum Bir Meleğimiz Yanımızda Olsada Senın Emanetlerine Sıkı Sıkı Bakmaya Çalışsada Oda Biliyor Oda Seni Arıyor Şimdi Gözlerden Akan Yaşlar Yokluğuna Sensiz Gecen 20 Yıl Büyüdüm BABA Hemde Çok Büyüdüm İyisiyle Kötüsüyle ...

0 yorum:

Yorum Gönder

Blog Arşivi

Header image illustration by ©Soo-Hyun.